Micko

„Nasycenie rozczarowuje, możliwość nigdy.”

„Wszyscy rodzimy się szaleni. Niektórzy już tacy pozostają.”

„Nauczyłem się, że wystarczy być z tymi, których lubię”

„Myślenie jest ważniejsze niż wiedza, ale nie ważniejsze niż obserwacja.”

„Inteligentny wszystko zauważa. Głupi wszystko komentuje.”

„Bieda jest nauczycielką i podporą filozofii, bo do czego filozofia nakłania słowami, do tego bieda zmusza w praktyce.”

„Nauczmy się okazywać przyjaźń człowiekowi, kiedy żyje, a nie, kiedy umrze.”

„Wiem tylko jedno: człowiek powinien robić, co uważa za swój obowiązek(…) Jednej tylko rzeczy jestem pewien: żaden człowiek nie ma prawa wtrącać się do cudzego życia. Każdy musi układać je sobie sam. Pomagać komuś, owszem, ale nie mówić mu, jak powinien postępować.”

„Jestem z tych, którzy wierzą, że Nauka jest czymś bardzo pięknym.”

„Aby zapewnić sobie przychylność ludzi, lepiej zaoferować im coś dla żołądków niż dla umysłów.”

„Dlaczego właśnie ja sformułowałem zasadę względności? Ile razy zadaję sobie to pytanie, wydaje mi się, że przyczyna jest następująca: normalny dorosły człowiek w ogóle nie rozmyśla nad problemami czasu i przestrzeni. W jego mniemaniu przemyślał to już w dzieciństwie. Ja jednak rozwijałem się intelektualnie tak powoli, że czas i przestrzeń zajmowały moje myśli nawet wtedy, gdy stałem się już dorosły.”

„Każdy ma taki świat jaki widzą jego oczy.”

„Wygnaj ludzi z twych myśli, niech nic zewnętrznego nie kala twej samotności, błaznom pozostaw troskę o szukanie podobnych im. Inny cię umniejsza, bo zmusza cię do odgrywania jakiejś roli; ze swego życia usuń gest, ogranicz się do tego, co istotne.”

„Głupiec myśli, że jest mądry, ale mądry wie, że jest głupcem.”

„Obelgi – to argumenty tych, którzy nie mają argumentów.”

„Mówić, nie myśląc – to strzelać, nie celując.”

„Zwięzłość słowa rodzi szerokość myśli.”

„Z drugą sytuacją wiąże się odczuwana przez państwo konieczność poddawania części populacji ciągłej interwencji. Choć życie wypełnia szarość, może ona być znośna dla tego, który przed sobą widzi tylko ciemność, absolutną czerń. To właśnie w tym, a nie w obszarze ekonomii, leży niebezpieczeństwo wielkiego planowania.”

„Bywają epoki upadku, w których zaciera się forma stanowiąca najbardziej immanentny wzorzec życia. Wtrąceni w nie, zataczamy się na prawo i lewo, jak istoty pozbawione równowagi. Z tępych przyjemności wpadamy w tępy ból, a świadomość straty, ożywiająca nas ciągle, ponętniej rysuje przed nami przyszłość i przeszłość. Poruszamy się w minionych epokach lub odległych utopiach, podczas gdy teraźniejszość przemija.”